251
بچا بهم میگفتن صبورما من باورم نمیشد ولی حس میکنم این صبرم از روی ناچاریه یعنی کاری از دستم برنمیاد و محکومم به تحمل پ.ن:چقد کیبورد کامپیوترم برام غریبه:( جای تموم حروفو فراموش کردم و تمام کلماتو یه دور اشتباه تایپ میکنم
برچسب:
نویسنده: نیما باقریان
دارم پستای قبلیمو میخونم و دلم برا خودم کبابه چقد رحمی بودم آخه اصلا اشک و بوس:(
برچسب:
نویسنده: نیما باقریان
بچا درسته و بالوالدین احسانا ولی من دیگه بقران زورم میاد حتی ب بابای زوگوم نیگا کنم و اینطوریه که من دائما چونم چسبیده به سینم:(
برچسب:
نویسنده: نیما باقریان
یهو دلم خواست بیوی اینستام بنویسم مجهز به آنفالویاب-_- همینطوری فقط دلم خواست و هیچ منطق و برهان عقلیی پشتش نیست
برچسب:
نویسنده: نیما باقریان
از فکر اینکه من یه زمان دوازده سالم بوده اونقدر عصبی شدم که میخوام رگامو با دندون پاره کنم تو رو خدا چجوری تحملم میکردن؟ یا حتی سیزده سالگی و چارده و پونزده و شونزده و هیفده حتی الان من غیرقابل تحملم واقعا
برچسب:
نویسنده: نیما باقریان
خونه غرق در تاریکی شده و تمام حشرات دارن جذب مانیتور نورانی کامپیوتر میشن-_-
برچسب:
نویسنده: نیما باقریان
سنگین سنیه بزنین دلم چایی میخواد و مرا یارای رفتن و ریختنش نیستT_T
برچسب:
نویسنده: نیما باقریان
فعلا مطلب خاصی به ذهنم نمیرسه علی ایحال یه صلوات عنایت بفرمایین
برچسب:
نویسنده: نیما باقریان
یه ساعت و نیم کلاس آنلاین؟ سرکلاست بودیم یه ربع آخرو جمش میکردیم میرفتیم آخه یه ساعت و نیم؟انصافت کجاست مرد؟ البته بیشتر از یه ساعت و نیمم طول کشید و هنو داشت حرف میزد ولی یه کار مهم برام پیش اومد کلاسو بستم کارم خیلی مهم بود بچا میخواستم بخوابمD:
برچسب:
نویسنده: نیما باقریان
حس میکنم یه اژدهای گرزه تو خونمونه که موفق شده تمام بدنمو نیش بزنه والا پشه این همه همت نمیکنه همه جا رو نیش بزنه
برچسب:
نویسنده: نیما باقریان